සඳ නුඹ . . .

සඳ නුඹ,
කිමද සැඟවී තවම
වළා පට ඉරාගෙන
නේන්නේ කිම . . .

පිනි දියෙන් කුල්මත්ව
පොපියෑව රෝස පෙති
තවමත්ම සුදුමැලිය
නොපෙනේද නුඹට තව

හතරවට ඝණදුරට
නුඹේ වත සතපන්න
පැන නගන පුංචි පුතු
නොනිදාම ඇකයෙහිය

නුඹේ ගැන කතන්දර
හිතපුරාවට අහන
පුතු හිඳින මානයට
ඇවිත් යනවද වරෙක

අමාවක බැවු මමද
දනිමි අද හොඳහැටිම
මගේ දිවි එලෙසමයි
නුඹත් දන්නවා නොවෙද

අප්පච්චි කෝ කොහෙද
පුතු සොයන විට ඔහුව
මම කීවේ නුඹ ගැනයි
සිතින් ඔහු සඟවාම

අනේ වරකට එබී
වළා අතරින් බිමට
නුඹේ මුව පෙන්න්නන්න
මයෙ පුතුට සැනහෙන්න . . .

මතක ආවර්ජනා . . .

දුමාරයක් හිත වටකළා
හීතලේ කෑගසා නොහඬා
ඉකිගසා හොරෙන් හැඬුවා
දුමාරයේ සැඟවී තනිවුණා

වළාකුලක් නැති හිස් අවකාශේ
අකුණක් ගැහුවා දෙදරා ඒ සිත් අහසේ
කෑගසා හඬන දෙනුවන් බොරවී
ඉකිගසන හඬ සඟවා තනිවුණා

මූසලම රැයක නුඹ ඒ ගිය දිනය
මකාදැමුවා දස අත රැඳුණු මතක
පියුමන් විකසිත නොවන මල්විලක
සැඟවුවා මසිත ඒ දිය ගැඹුරේම

නොනිදා පහන් වන රැයක
පාවෙලා සොයා යන අරුත
දුමාරයේ සැඟවී කොහෙද
පාවෙලා ඈතට ගියා

පුතු . . .

හතර රියනක්

මොකටැ මයෙ පුත

නුඹේ වත

සඟවන්න පොළෝමත

වැසි බිඳක්

නොවැටුනු අහස් ගැබ

කුමටොදෝ 

කඳුලැලි වැටෙන විට

නුඹට දෙන්නට

දෙතනේ කිරිටික

හිඳිලා නොවැ

පවුකාර දිවියට

දෛවයෙන්

සරදම් සිනාදෝ

වැලලෙන පුතුටත්

හෙලූයේ අවසන

______

තනිකඩයි තවමත්ම . . .

සඳ , තරු , හිරු
පෙම් කළද
උණුන්ට
තනිකඩයි අහස
තවමත්ම . . .


නිමේශයක සතුට
තියේනම්
හැම තත්පරයකම
නොවෙනස්ව ,
අපූරුයි නේද . . .


අහස දිහාවට
ඇස් තියාගෙන
මෙහෙම අහනකොට
මම හැමදාම


" එළිවෙන්න ලගයි දැං "


මිමිණුවා අහස ,
අහිංසක ලෙස . . .


හෙටත් මම ඇවිත්
අහන බව 
දැන දැනම . . .

වැටමාර . . .

නුඹ කාටදෝ අයිති
නොසිතමි කිසිවිටෙක . . .

පෙම් කරමි
නුඹට
මලින් හැඩ වෙන
ඉඳ හිට . . .

කටු කම්බි
විසගෝරයින් වෙලාගත්
නුඹේ දිවිය
අමතක කර
සිනාසෙන නුඹට

වීදියක ඉකිබිඳුම . . .

මාවතක
හිරු ,
නඟින බසින
වෙනසක්
නොමදැනෙන . . .

රොස් පරොස් පමණි
තනියකට
ලඟ උන්න
වැටුනු වැටුනු තැනින්
හඩු ගඳ
උරුම වුණ . . .

මමත් පියෙකි
පුත ,
මහ මඟත් අහිමි වුණ
අසරණකමට උදැහනම
නුඹට අතපෑව . . .

නඩුව . . .

෴෴෴෴


කිතුල ඉතිරෙන්න
තණකොළ
කපලා බහින ගමන
අතරමග
නුඹ
හරකට
ඇන්නාවේ නැතුවද
මට


෴෴෴෴